H Συμπεριφορά

Άτομα με σύνδρομο Ντάουν- Συμπεριφορά -(Behaviour)

Δεν υπάρχουν προβλήματα συμπεριφοράς μοναδικά για τα παιδιά με σύνδρομο Ντάουν. Ωστόσο η συμπεριφορά σχετίζεται με το στάδιο εξέλιξης στο οποίο βρίσκεται το παιδί και όχι με τη χρονολογική ηλικία. Έτσι όταν υπάρχουν προβλήματα είναι παρόμοια με αυτά που παρουσιάζουν παιδιά νεότερης ηλικίας.

Επιπροσθέτως, πολλά παιδιά με σ.Ντ. έχουν ν’ αντιμετωπίσουν περισσότερες δυσκολίες απ’ όσες οι συμμαθητές τους. Όσα έχουν να καταφέρουν στην καθημερινή ζωή τους είναι δυσκολότερο γι’ αυτά λόγω προβλημάτων με την ομιλία, με τη βραχυπρόθεσμη μνήμη, τον κινητικό συντονισμό, τη διάρκεια συγκέντρωσης και τις μαθησιακές δυσκολίες. Επίσης τα παιδιά με σ.Ντ. μπορεί να θέλουν περισσότερο χρόνο για να « μάθουν κανόνες » και να καταλάβουν αλλαγές στο περιβάλλον, με αποτέλεσμα να νοιώθουν πιο ανασφαλή και αγχώδη και να χρειάζονται μια ιδιαίτερη βοήθεια.

Είναι πιθανότερο λοιπόν να είναι πιο επιρρεπή στο να παρουσιάσουν μια προβληματική συμπεριφορά, πιο εύκολα απογοητεύονται, αγχώνονται. Άρα δηλαδή το να έχει σύνδρομο Ντάουν το παιδί δεν οδηγεί οπωσδήποτε σε προβληματική συμπεριφορά αλλά η φύση των μαθησιακών δυσκολιών κάνει το παιδί πιο ευάλωτο στην ανάπτυξη τέτοιων προβλημάατων.

Συχνά στη ρίζα της ανάρμοστης συμπεριφοράς είναι οι αυξανόμενες γνωστικές απαιτήσεις που αντιμετωπίζουν. Βρίσκει δυσκολία ν’ ανταποκριθεί στις δραστηριότητες και τους στόχους. Συχνά είναι ευαίσθητα στην αποτυχία. Η αναγνώριση αυτού και μια ματιά στο Αναλυτικό Πρόγραμμα του παιδιού να βεβαιωθούμε ότι έχει διαφοροποιηθεί κατάλληλα είναι βασική ως άμεση ανταπόκριση στα προβλήματα συμπεριφοράς.

Ένας ειδικός τομέας προβληματικής συμπεριφοράς είναι η χρήση στρατηγικών αποφυγής που πολλά παιδιά με σ.Ντ. τείνουν να υιοθετούν, υπονομεύοντας έτσι την πρόοδό τους. Μερικά παιδιά τείνουν να χρησιμοποιούν κοινωνικές δεξιότητες ή συμπεριφορές απόσπασης προσοχής για ν’ αποφύγουν κάποια εργασία- άρνηση, προσποίηση ανικανότητας, διάσπαση του ενήλικα κ.α.

Αιτίες

Ερευνείστε κάθε ανάρμοστη συμπεριφορά . ΓΙΑΤΙ ενεργεί έτσι το παιδί;

Ø Είναι η εργασία κατάλληλα διαφοροποιημένη; Πολύ δύσκολη η εργασία; Μεγάλης διάρκειας ή πολύ εύκολη για να διατηρεί το ενδιαφέρον;

Ø Εναλλακτικά, είναι η εργασία πολύ διαφορετική; Τα παιδιά με σ.Ντ. αντιπαθούν να κάνουν τελείως διαφορετική εργασία από τους συμμαθητές τους ή να ξεχωρίζουν.

Ø Καταλαβαίνει το παιδί τι είναι να κάνει;

Διευθέτηση προβληματικής συμπεριφοράς

Για όλους όσους εμπλέκονται με το παιδί:

Ø Να σιγουρευτούμε ότι λαμβάνουμε υπόψη την αναπτυξιακή ηλικία του παιδιού κι όχι τη χρονολογική καθώς επίσης και το επίπεδο κατανόησης των προφορικών πληροφοριών εκ μέρους του παιδιού.

Ø Να ξεχωρίσουμε τι δεν μπορεί από το τι δεν θέλει να κάνει.

Ø Να διακρίνουμε την ανώριμη συμπεριφορά από τη σκόπιμη κακή συμπεριφορά.

Ø Να διδάξουμε διεξοδικά τους κανόνες, να είμαστε σίγουροι ότι γίνανε κατανοητοί και να τους ενισχύουμε οπτικά.

Ø Ενθαρρύνουμε την θετική συμπεριφορά με χρήση οπτικών ενισχύσεων π.χ. δείχνοντας μια φωτογραφία ή εικόνα ενός παιδιού που τακτοποιεί είναι αρκετό να ενθαρρύνει το παιδί να μιμηθεί την πράξη.

Ø Να χρησιμοποιούμε σύντομες, ξεκάθαρες οδηγίες. Οι μακρές εξηγήσεις και πολύπλοκες δεν είναι κατάλληλες.

Ø Σιγουρευτείτε ότι το παιδί εργάζεται με τους συμμαθητές που ενεργούν σαν καλά μοντέλα συμπεριφοράς.

Ø Δίνουμε γενναιόδωρα τον έπαινο και την ενθάρρυνση και να είμαστε σαφείς όταν επαινούμε ( τι επαινούμε).

Ø Ενισχύουμε την επιθυμητή συμπεριφορά άμεσα με αμοιβές οπτικές ή προφορικές ή απτές.

Για το προσωπικό (διδακτικό ή μη) που εμπλέκεται με το παιδί

Ø Να σιγουρευτούμε ότι ΟΛΟ το προσωπικό είναι ενήμερο, ότι το παιδί πρέπει να πειθαρχείται παράλληλα με τους συμμαθητές του πάντα και να γνωρίζουν με ποιες στρατηγικές.

Ø Να είναι ΟΛΟΙ συνεπείς και σταθεροί σ’ αυτό πάντα.

Ø Να μην είναι μόνο ο ειδικός ή υποστηρικτικός δάσκαλος που ασχολείται με τη συμπεριφορά. Ο δάσκαλος της τάξης να έχει την ευθύνη.

Ø Για μεγαλύτερα παιδιά να ορίσουμε ένα πρόσωπο για να δράσει, σαν πρώτο σημείο επαφής σε μια δύσκολη περίσταση και να γνωρίζει και το παιδί και το προσωπικό την ακολουθούμενη διαδικασία ( που να απευθυνθεί το παιδί;)

Ø Εξασφαλίζουμε καλή συνεργασία με τους γονείς και να συζητάμε τις στρατηγικές. Οι γονείς μπορούν να μας δώσουν εξειδικευμένη γνώση για το παιδί τους.

Συμπεριφορά αποφυγής και απόσπασης προσοχής

Ø Να αναπτύξουμε ποικιλία στρατηγικών για την αντιμετώπιση προβλημάτων-κάποιες θα είναι πιο αποτελεσματικές από άλλες.

Ø Να είμαστε ευέλικτοι. Κάποιες στρατηγικές μπορεί να έχουν αποτέλεσμα τη μια μέρα και όχι την επόμενη!

Ø Δοκιμάζουμε τη διάσπαση παρά την αντιμετώπιση.

Ø Βρίσκουμε τρόπους ενίσχυσης της ΘΕΤΙΚΗΣ συμπεριφοράς π.χ. με αστεράκια, αυτοκόλλητα, σφραγιδάκια,κ.α.

Ø Να αγνοούμε τη συμπεριφορά για απόσπαση προσοχής, σε λογικά όρια: στοχεύει στη διάσπαση.

Ø Μην ανταποκρινόμαστε δίνοντας προσοχή σ’ αυτή τη συμπεριφορά γιατί έτσι την ενισχύουμε. Να ανταποκρινόμαστε με γρήγορο και όσο το δυνατόν απρόσωπο τρόπο, δηλαδή με ελάχιστα λόγια και ελάχιστη οπτική επαφή.

Ø Δοκιμάζουμε μια καρέκλα “time out” ή ένα μετρητή χρόνου να κρατήσει το παιδί συγκεντρωμένο και καθιστό.

Ø Δεν βάζουμε πολλούς στόχους ταυτόχρονα σε αντιμετώπιση συμπεριφορών. Αποφασίζουμε και διασαφηνίζουμε ποια συμπεριφορά είναι επιθυμητή ποια μη αποδεκτή. Ενισχύουμε την επιθυμητή και καταγράφουμε την πρόοδο όπου χρειάζεται.

Ηλιαχτίδα

Διαδόχου Παύλου 17, 15452 Ψυχικό Αθήνα
Τηλ.210 6713949
Fax.210 6743033
e-mail: info@iliaktida.gr

Λίστα Ενημέρωσης

Συμπληρώστε τα στοιχεία σας αν επιθυμείτε να σας ενημερώνουμε για τις δραστηριότητες ή τα νέα μας

Αναζήτηση

Αναζητήστε ανάμεσα στα κείμενα που υπάρχουν στην ιστοσελίδα μας