Στο κανονικό σχολείο

Τα παιδιά με ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN έχουν ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟΔΟΣΗ στο κανονικό σχολείο

Παιδιά με σύνδρομο DOWN ή κάποιες άλλες αναπηρίες τα καταφέρνουν καλύτερα στην κανονική εκπαίδευση από ό,τι στα ειδικά σχολεία, σύμφωνα με κορυφαία Βρετανίδα ερευνήτρια που βρίσκεται εν ενεργεία.

Η έρευνα έχει δείξει ότι παιδιά με σύνδρομο DOWN, που παρακολουθούν κανονικά σχολεία προηγούνται κατά 2,5 χρόνια στην ομιλία και 3 χρόνια στο διάβασμα και στο γράψιμο από τους συνομήλικους τους, που φοιτούν σε ειδικά σχολεία. Αυτό διατυπώθηκε από την Sue Buckley, Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Portsmouth (University of Portsmouth) σε πρόσφατο σεμινάριο στο Galway. Επί πλέον, πρόσθεσε η ίδια καθηγήτρια, αν και τα ειδικά σχολεία στη Βρετανία έχουν βελτιωθεί σημαντικά, οι μαθητές τους δεν παρουσιάζουν αξιοσημείωτη βελτίωση.

Το μήνυμα της καθηγήτριας Buckley απευθύνεται σε παιδιά όλων των ικανοτήτων. Τόνισε επίσης, ότι : «Προφανώς, αν έχετε παιδιά με προβλήματα όρασης ή πολλαπλές μειονεξίες, επί πλέον τρόποι πρόσβασης ή άλλες επεμβάσεις θα είναι υποχρεωτικά για να εξοπλιστούν τα κτήρια και να προσφερθεί κατάλληλη υποστήριξη. Συμπερασματικά, η προσωπική μου άποψη είναι ότι δε θα έπρεπε να έχουμε κανένα τελείως απομονωμένο σχολείο διότι τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα όταν μαθαίνουν με ή από τους συνομήλικους τους». Η Καθηγήτρια Buckley, που είναι μητέρα μιας ενήλικης με σύνδρομο DOWN, είναι συνταξιούχος καθηγήτρια αναπτυξιακών αναπηριών στο Πανεπιστήμιο Portsmouth και διευθύντρια της έρευνας για την Εκπαιδευτική Επιτροπή του Συνδρόμου DOWN στη Βρετανία.

Ερευνά την ανάπτυξη των παιδιών με αυτή τη κατάσταση από το 1980 και είναι επίσης διευθύντρια του Κέντρου Αποκατάστασης Sara Duffen που ιδρύθηκε για παιδιά και ενήλικους με αυτή την κατάσταση παγκοσμίως. Το κέντρο αυτό πήρε το όνομα ενός κοριτσιού του οποίου ο πατέρας ανακάλυψε ότι η κόρη του μπορούσε να θυμηθεί ολόκληρες τυπωμένες λέξεις από την ηλικία των τριών χρόνων και το οποίο εκπαιδεύτηκε στο κανονικό σχολείο. «Σαν αποτέλεσμα αυτής της θεωρίας, ανακαλύψαμε ότι υπήρχαν τεραστία οφέλη που θα μπορούσαν να αποκτηθούν από τον οπτικό τρόπο διδασκαλίας της πρώτης γλώσσας του παιδιού», εξήγησε η Καθηγήτρια Buckley. «Για να αποδείξουμε ότι αυτός ο πατέρας είχε δίκιο, αναλάβαμε να διδάξουμε ένα παιδί με αυτόν τον τρόπο, το οποίο πολύ γρήγορα κατάφερνε να μαθαίνει 30 λέξεις το μήνα».

Αυτή ήταν μια από τις πολλές θεωρίες που ανέπτυξαν η Καθηγήτρια Buckley και ο άντρας της Καθηγητής Ben Sacks, ο οποίος είναι αναπτυξιολόγος ψυχίατρος, και που πρόσφατα συνταξιοδοτήθηκε από το νοσοκομείο Charing Cross και την Ιατρική σχολή Westminster στο Λονδίνο.

«Μας είχαν πει ότι τα παιδία με σύνδρομο DOWN ποτέ δεν είχαν σωστή γραμματική και ότι αυτό συνδεόταν με το επί πλέον χρωμόσωμα που προκαλεί αυτή η κατάσταση. Βρήκαμε ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια όταν χρησιμοποιήσαμε το οπτικό σύστημα εκμάθηση με τα νεαρά παιδιά».

Όταν η 32 χρονη τώρα πια κόρη της, Roberta, γεννήθηκε, οι προσδοκίες για επιβίωση και ποιότητα της ζωής των παιδιών με αυτή τη κατάσταση ήταν πολύ διαφορετικές.

«Το κλειδί είναι η ακοή και η κατάλληλη και έγκαιρη παρέμβαση στο λόγο και στην ομιλία, ώστε να χαραχτεί η σωστή κατεύθυνση. Τα παιδιά με σύνδρομο DOWN έχουν δυσκολία στην εκμάθηση της γλώσσας εξαιτίας των περιορισμένων ακουστικών δυνατοτήτων τους. «Είναι ξεκάθαρο τώρα πια, ότι τα παιδιά με σύνδρομο DOWN μπορούν να κατανοήσουν πολύ περισσότερα από ότι εμείς υποθέτουμε και απλώς έχουν προβλήματα στην επικοινωνία. Πρέπει να δουλέψουμε από πολύ νωρίς όταν είναι ακόμη πολύ μωρά, ώστε να επηρεάσουμε την ακουστική τους μνήμη κι έτσι αν καταφέρουμε να τα κάνουμε να διαβάσουν από νωρίς, μπορούμε να επιταχύνουμε τον προφορικό τους λόγο.

Το 1988, η Καθηγήτρια Buckley και οι συνάδελφοι της άρχισαν να τοποθετούν παιδιά με αυτή τη κατάσταση στα κανονικά σχολεία στο Hampshire και να προωθούν την ενσωμάτωση. Από το 1988 μέχρι το 1997, με φιλανθρωπικές κινήσεις πληρωνόταν ο ψυχολόγος που ενεργούσε υποστηρικτικά σε κάθε σχολείο. Αυτό τώρα πια χρηματοδοτείται από την Κυβέρνηση.

«Τον περασμένο χρόνο, συγκεντρώσαμε δεδομένα από έφηβους με σύνδρομο DOWN και συγκρίναμε αυτούς, που πήγαν στα κανονικά σχολεία με αυτούς που προχώρησαν μέσω του συστήματος ειδικού σχολείου. Ανακαλύψαμε ότι η πρώτη ομάδα ήταν 2,5 χρόνια μπροστά κατά μέσο όρο στο διάβασμα και 80% από αυτούς γίνονταν κατανοητοί από τους ξένους. Προηγούντο 3,5 χρόνια στο διάβασμα και στο γράψιμο. Αυτά τα παιδιά είχαν υποστηρικτική βοήθεια μέσα στην τάξη και με το σκοπό της επιτυχίας, οι δάσκαλοι του σχολείου έπρεπε να είναι ενθουσιώδεις». Η δουλεία της Εκπαιδευτικής Επιτροπής του συνδρόμου DOWN είχε τόσο μεγάλη επιτυχία, που η Βρετανική Κυβέρνηση σχεδιάζει να εκπαιδεύσει άλλους 40.000 υποστηρικτικούς δάσκαλους για αυτό το σκοπό. Η κύρια Coonie Ni Fhatharta, πρόεδρος του Συμβουλίου της Κομητείας Galway, περιέγραψε πως η προσέγγιση της Ενσωμάτωσης συνέβη κατά ένα απλό και τυχαίο τρόπο στην περιοχή Gaeltacht της Connemara. «Οι γονείς στην περιοχή Gaeltacht δεν ήθελαν το παιδί τους να αφήσει τη μητρική του γλώσσα. Αυτό μπόρεσε να έχει επιτυχία έως ότου το παιδί έγινε 14 ετών όποτε δεν υπήρχε κάπου να τον στείλει εκτός από το ειδικό σχολείο». Η κύρια Ni Fhatharta τόνισε ότι δεν είχε τίποτα το αντίθετο με τα ειδικά σχολεία, αλλά υπήρχε η ανάγκη για μια ευρύτερη συζήτηση.

Το ξεκίνημα αυτής της συζήτησης έγινε από το παράρτημα του Down Syndrome Association στο Galway σε κάποια συνεδρίαση την προηγούμενη Τρίτη, 26-6-2001, με τον Υπουργό Παιδείας, Dr. Woods. Η συνεδρίαση αυτή, κανονίστηκε από την Fianna Fail. Η Γερουσιαστής Margaret Cox άσκησε πίεση, ώστε η περίπτωση του Galway να γίνει πιλοτικά μια περιοχή, όπου παιδιά με σύνδρομο DOWN θα εκπαιδεύονται σε κανονικά σχολεία. Η αδερφή της γερουσιαστού Cox, η Jennifer, έχει σύνδρομο DOWN. Η Jennifer πήρε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στο Μοναστήρι Mercy στο Galway και άρχισε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση της στο Μοναστήρι Presentation το Σεπτέμβριο. Η Γερουσιαστής Cox είπε ότι η συνάντηση αυτή ήταν πολύ θετική και ο Υπουργός φαίνεται να είναι «ανοιχτός» σε μια τέτοια ιδέα. Ο Dr. Tieman O’ Brien, πρόεδρος του παραρτήματος του συνδρόμου Down Syndrome Association, είπε ότι το Galway είχε τα υψηλότερα ποσοστά στην ενσωμάτωση από όλη την Πολιτεία για παιδιά που παρακολουθούν σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

«Η κυρίως δυσκολία βρίσκεται στο να πειστούν οι υπεύθυνοι των σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης να δεχτούν αυτή την ιδέα. Όπως είπε η Καθηγήτρια Buckley, αν ο Διευθυντής του σχολείου είναι ενθουσιώδης και ενδιαφέρεται πολύ να επιτύχει η ενσωμάτωση, τότε και βουνά μπορούν να μετακινηθούν. Διαφορετικά, θα βρίσκονται μονίμως εμπόδια στην πορεία».

Οι αναγνώστες που επιθυμούν να επικοινωνήσουν τηλεφωνικά με τη αρθρογράφο Lorna Siggins μπορούν να τηλεφωνούν στον αριθμό : το πρόθεμα για Αγγλία αρχικά – και μετά 01-6707711 εσωτ. 6299

Ηλιαχτίδα

Διαδόχου Παύλου 17, 15452 Ψυχικό Αθήνα
Τηλ.210 6713949
Fax.210 6743033
e-mail: info@iliaktida.gr

Λίστα Ενημέρωσης

Συμπληρώστε τα στοιχεία σας αν επιθυμείτε να σας ενημερώνουμε για τις δραστηριότητες ή τα νέα μας

Αναζήτηση

Αναζητήστε ανάμεσα στα κείμενα που υπάρχουν στην ιστοσελίδα μας